تنهايي ام را با تو قسمت مي كنم سهم كمي نيست گسترده تر از عالم تنهايي من عالمي نيست
غم آنقدر دارم كه مي خواهم تمام فصل ها را بر سفره ي رنگين خود بنشانم ات بنشين غمي نيست
حواي من ، بر من مگير اين خودستايي را كه بي شك تنهاتر از من در زمين و آسمان ات آدمي نيست
نوشته شده در ساعت 15:29
توسط نیلوفر
|
سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386
مي دونم كه همه خودتون رو براي ولنتاين آمده كرديد ... دوست داريد هر چه زودتر هديه هاتونو به عزيزاتون بدين ... اما يادتون باشه شايد يك گل سرخ ارزشش خيلي بيشتر از شكلات يا خرساي ولنتاين باشه ... شاد باشيد ....
نوشته شده در ساعت 18:43
توسط نیلوفر
|
سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386
آدم به زمين آمد اين حادثه رويا نيست اين فرصت بي تكرار عشق است معما نيست
نوشته شده در ساعت 18:38
توسط نیلوفر
|
درباره ي من
اگه سرگردون بشم تو جاده هاي سرنوشت ... اگه غصه دار بمونم پشت درهاي بهشت ... اگه دست اين زمونه از غصه دار بودن نوشت... اگه تقديرمو آفريدگار با درد انتظار نوشت ... اگه تو كوچه هاي دلواپسي در به درم ... نه عزيزم ... نه ...محاله تو رو از ياد ببرم ...
بگذار آدم ها تا می توانند سنگ باشند ............................. من و تو از نژاد چشمه ایم 