عشق است

anji — Mon, 14 Jul 2008 15:02:58 GMT

گل نیلوفر آبی

پشت پلک من می خوابی

میشی خورشیدی خصوصی

واسه ی خودم بتابی

آروم آروم بازی بازی

با دل تنگم می سازی

اي هر چه صدا ، هرچه صدا ،هر چه صدا - تو

anji — Fri, 20 Jun 2008 12:37:18 GMT

پر مي کشم از پنجره ي خوابه تو تا تو
هر شب من و ديدار در اين پنجره با تو

از خستگي روز همين خوابه پر از راز
کافي ست مرا ، اي همه ي خواسته ها تو

ديشب من و تو بسته ي اين خاک نبوديم
من يکسره آتش ، همه ذرات هوا تو

بيدارم اگر دغدغه ي روز نمي کرد
با آتش مان سوخته بودي همه را تو

پژواک خودک بودم و خود را نشنيدم
اي هر چه صدا ، هرچه صدا ،هر چه صدا - تو

آزادگي و شيفتگي مرز ندارد
حتي شده اي از خودت آزاد و رها تو

يا مرگ و يا شعبده بازان سياست
ديگر نه و هرگز نه ، که يا مرگ که يا تو

وقتي همه جا از غزل من سخني است
يعني همه جا - تو ، همه جا - تو ، همه جا - تو

پاسخ بده از اين همه مخلوق چرا من
تا شرح دهم از همه ي خلق چرا تو

anji — Mon, 16 Jun 2008 09:13:58 GMT

چون دشت

آب

نور

چون عطر پونه بودم

در ژرفنای شب .

آمد نسیم و رایحه ام را برد

تا ساحل سپیده ی صبح ستاره سوز .

تا آستان روز .

چون راز سر به مهر نهان دارم آن شور بخش واژه ی نامت را

من دره ی عمیق غمم در من

پرواز ده طنین کلامت را

من

پرواز کرده ام

از بام های دنیا

تا دام های دنیا

تو و من

anji — Sat, 14 Jun 2008 09:10:18 GMT

زمان آن رسیده است که کمان هایم را بردارم و صحنه را ترک کنم

ولی احساس می کنم که تازه شروع کرده ام

بسی چیز ها هست که می خواهم قبل از عزیمت بگویم

اما باز خواهم گشت تا دگر بار آواز سر دهم

و تو را از میان تالار های تابستانی و داستان های کهن

به راه های مهر ورزی رهنمون می شوم

و وقتی همه چیز گفته شد و همه کار ها به سامان رسید ، آن گاه تنها تو می مانی و من ....

تنها تـــــــو و من .......

عشق است

anji — Sat, 31 May 2008 17:02:18 GMT

گفتم ای عشق بیا تا که بسازی مارا

یا نه ویرانــــــــــه کنی ساخته دنیا را

گفتم ای عشق چه بر روز تو آمد امروز

که به تشویش سپردی شب عاشق ها را

چه شد آن زمزمه ی هر شب ما ای دوست

چه شد آن صحبت هر روزه ی یاران را

چشمه ها خشک شد از بس نگرفتی اشکی

همتی تا که رهایی بدهی دریا را

حیف از امروز که بی عشق شب آمد ای عشق

کاش خورشید تو آغاز کند فردا را

anji — Fri, 30 May 2008 18:34:42 GMT

باورم نمي شود که تمام خاطره هاي خوبم سوختند
باورم نمي شود که لحظه هاي شيرينم همگي
در گوشه ي تاريخچه ي خاطرات خاک مي خورند
باورم نمي شود اين تو بودي که اينچنين مي گريستي؟؟
تو؟؟؟
چه طور بالاخره آن غرور لعنتي را فراموش کردي
و من بدن يخ زده ام را در آغوش پر مهر تو گرم مي کردم
و مي گريستيم اين بار هم سال ها و ماه ها و روزها من برايت اشک ريختم
و اين بار تو نيز ...

anji — Sun, 18 May 2008 16:55:18 GMT

لبت " نه " گوید و پیداست میگوید دلت " آری "

که اینسان دشمنی ٬ یعنی که خیلی دوستم داری

دلت می آید آیا از زبانی اینهمه شیرین

تو تنها حرف تلخی را ٬ همیشه بر زبان آری

نمی رنجم اگر باور نداری عشق نابم را

که عاشق از عیار افتاده در این عصر عیاری

تو را چون آرزوهایت همیشه دوست خواهم داشت

بشرطی که مرا در آرزویِ خویش نگذاری

چه زیبا می شود دنیا برای من اگر روزی

تو از آنی که هستی ٬ ای معما! پرده برداری

به یاد عشق

anji — Mon, 12 May 2008 15:16:18 GMT

بد نیست اگر کمی به هم فکر کنیم

در بحبوحه خنده به غم فکر کنیم

بد نیست اگر خانه ما سیمانی است

به خشت و گل و نفوذ نم فکر کنیم

هر وقت زیادمان دلی میشکند

بد نیست که یک لحظه به کم فکر کنیم

من عاشق و تو هر که در این عصر غریب

بد نیست اگر به هم فکر کنیم

anji — Tue, 06 May 2008 10:28:18 GMT

من با امید مهر تو پیوسته زیستم

بعد از تو؟

- این مباد

- که بعد از تو نیستم

بعد از تو آفتاب سیاه است

دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست

بعد از تو ٬

در آسمان زندگیم مهر و ماه نیست.

anji — Tue, 29 Apr 2008 09:49:30 GMT

تنهایی ام را با تو قسمت می کنم سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست
غم آنقدر دارم که می خواهم تمام فصلها را
بر سفره ی رنگین خود بنشانمت بنشین غمی نیست
بر سفره ی رنگین خود بنشانمت بنشین غمی نیست
حوای من بر من مگیر این خودستانی را که بی شک
تنهاتر از من در زمین و آسمانت آدمی نیست
ایینه ام را بر دهان تک تک یاران گرفتم
تا روشنم شد : در میان مردگانم همدمی نیست
همواره چون من نه : فقط یک لحظه خوب من بیندیش
لبریزی از گفتن ولی در هیچ سویت محرمی نیست
من قصد نفی بازی گل را و باران را ندارم
شاید به زخم من که می پوشم ز چشم شهر آن را
دردستهای بی نهایت مهربانش مرهمی نیست
شاید و یا شاید هزاران شاید دیگر اگرچه
اینک به گوش انتظارم جز صدای مبهمی نیست